Zoeken
Zoeken kan via de modus 'eenvoudig zoeken' (één veld) of uitgebreid via 'geavanceerd zoeken' (meerdere velden). Zo kan je bv. zoeken op een combinatie van een auteursnaam (auteur), een jaartal (jaar) en een documenttype.
Boekenmand
Nuttige resultaten kan je aanvinken en toevoegen aan een mandje. De inhoud hiervan kan je exporteren of afdrukken (naar bv. PDF).
RSS
Op de hoogte blijven van nieuw toegevoegde publicaties binnen uw interessegebied? Dit kan door een RSS-feed (?) te maken van jouw zoekopdracht.
nieuwe zoekopdracht
De huilende zee: de bedreigingen van de oceanen en hun bewoners. Hoe gezond zijn vis en visolie?
Winkel, D. (2010). De huilende zee: de bedreigingen van de oceanen en hun bewoners. Hoe gezond zijn vis en visolie? Elmar: Rijkswijk. ISBN 978-90-389-2003-0. 287 pp.
|
| Auteurs | | Top |
- Winkel, D.
- Vons, G., illustrator
|
|
|
| Abstract |
De alarmerende situatie van onze zeeën in beeld. Het bestaan van de mens hangt voor een groot deel af van de gezondheid van onze zeeën: ruim 70% van de wereld bestaat uit zee. Dit boek biedt bondige informatie over de alarmerende situatie van de wereldzeeën. 90% van alle roofvissen - die bepalend zijn voor de gezondheid van het ecosysteem - is inmiddels uit de wereldzeeën verdwenen. Van de Europese visbestanden is 88% overbevist of al ingestort. In 2013 moet een belangrijk deel van de Europese vissersvloot geëlimineerd zijn. Jaarlijks verdrinken miljoenen zeezoogdieren, zeeschildpadden en zeevogels, omdat ze verstrikt raken in visnetten en vislijnen. Elk jaar vallen honderdduizenden zeehonden en (bedreigde) walvisachtigen ten prooi aan jagers. Een derde van alle haaiensoorten wordt met uitsterven bedreigd. Ontelbare vogels en vissen verhongeren met hun magen vol plastic dat zij voor voedsel hebben aangezien. In de Stille Oceaan drijft een continent van onafbreekbaar plasticafval, zo groot als de helft van Europa! Inmiddels bestaan er ook al geen volledig gezonde koraalriffen meer. Hun status is ernstig bedreigd en dat betekent het einde van alle koraalriffen tegen 2060. Ditzelfde lot wacht de mangrovebossen, de belangrijkste kraamkamers voor honderden vissoorten. Deze bossen worden gerooid om plaats te maken voor vis- en garnalenkwekerijen. Wetenschappers hebben met een computermodel aangetoond dat als er niets verandert, de zeeën in 2048 leeg zullen zijn. Met het instorten van de mariene ecosystemen valt niet alleen een, voor armere bevolkingsgroepen belangrijke, voedselbron weg, maar dreigt ook de bron van al het leven op aarde op te drogen. Gelukkig is er sprake van een gestaag groeiend maatschappelijk bewustzijn dat het roer drastisch om moet. Zoals bij alle belangrijke maatschappelijke ontwikkelingen in de geschiedenis, komt die verandering van onderaf. We kunnen het tij nog keren, maar niet door oeverloos te blijven praten aan vergadertafels over de meest minimale maatregelen als maximale daadkracht letterlijk van levensbelang is. |
IMIS is ontwikkeld en wordt gehost door het VLIZ.
