Zoeken
Zoeken kan via de modus 'eenvoudig zoeken' (één veld) of uitgebreid via 'geavanceerd zoeken' (meerdere velden). Zo kan je bv. zoeken op een combinatie van een auteursnaam (auteur), een jaartal (jaar) en een documenttype.
Boekenmand
Nuttige resultaten kan je aanvinken en toevoegen aan een mandje. De inhoud hiervan kan je exporteren of afdrukken (naar bv. PDF).
RSS
Op de hoogte blijven van nieuw toegevoegde publicaties binnen uw interessegebied? Dit kan door een RSS-feed (?) te maken van jouw zoekopdracht.
nieuwe zoekopdracht
Connectivity in grey reef sharks (Carcharhinus amblyrhynchos) determined using empirical and simulated genetic data
Momigliano, P.; Harcourt, R.; Robbins, W.D.; Stow, A. (2015). Connectivity in grey reef sharks (Carcharhinus amblyrhynchos) determined using empirical and simulated genetic data. NPG Scientific Reports 5(13229): 9 pp. http://dx.doi.org/10.1038/srep13229
In: Scientific Reports (Nature Publishing Group). Nature Publishing Group: London. ISSN 2045-2322; e-ISSN 2045-2322
|   |
| Trefwoorden |
Carcharhinus amblyrhynchos (Bleeker, 1856) [WoRMS]
Marien/Kust |
| Auteurs | | Top |
- Momigliano, P.
- Harcourt, R.
- Robbins, W.D.
- Stow, A.
|
|
|
| Abstract |
Grey reef sharks (Carcharhinus amblyrhynchos) can be one of the numerically dominant high order predators on pristine coral reefs, yet their numbers have declined even in the highly regulated Australian Great Barrier Reef (GBR) Marine Park. Knowledge of both large scale and fine scale genetic connectivity of grey reef sharks is essential for their effective management, but no genetic data are yet available. We investigated grey reef shark genetic structure in the GBR across a 1200?km latitudinal gradient, comparing empirical data with models simulating different levels of migration. The empirical data did not reveal any genetic structuring along the entire latitudinal gradient sampled, suggesting regular widespread dispersal and gene flow of the species throughout most of the GBR. Our simulated datasets indicate that even with substantial migrations (up to 25% of individuals migrating between neighboring reefs) both large scale genetic structure and genotypic spatial autocorrelation at the reef scale were maintained. We suggest that present migration rates therefore exceed this level. These findings have important implications regarding the effectiveness of networks of spatially discontinuous Marine Protected Areas to protect reef sharks. |
IMIS is ontwikkeld en wordt gehost door het VLIZ.
