Zoeken
Zoeken kan via de modus 'eenvoudig zoeken' (één veld) of uitgebreid via 'geavanceerd zoeken' (meerdere velden). Zo kan je bv. zoeken op een combinatie van een auteursnaam (auteur), een jaartal (jaar) en een documenttype.
Boekenmand
Nuttige resultaten kan je aanvinken en toevoegen aan een mandje. De inhoud hiervan kan je exporteren of afdrukken (naar bv. PDF).
RSS
Op de hoogte blijven van nieuw toegevoegde publicaties binnen uw interessegebied? Dit kan door een RSS-feed (?) te maken van jouw zoekopdracht.
nieuwe zoekopdracht
Late Pliocene–Pleistocene stratigraphy and history of formation of the Ioffe calcareous contourite drift, Western South Atlantic
Ivanova, E.; Murdmaa, I.; Borisov, D.; Dmitrenko, O.; Levchenko, O.V.; Emelyanov, E. (2016). Late Pliocene–Pleistocene stratigraphy and history of formation of the Ioffe calcareous contourite drift, Western South Atlantic. Mar. Geol. 372: 17-30. https://dx.doi.org/10.1016/j.margeo.2015.12.002
In: Marine Geology. Elsevier: Amsterdam. ISSN 0025-3227; e-ISSN 1872-6151, meer
|  |
| Trefwoorden |
Aquatic communities > Plankton > Nannoplankton
Foraminifera
Layers > Discontinuity layers > Lysocline
|
| Author keywords |
|
| Auteurs | | Top |
- Ivanova, E.
- Murdmaa, I.
- Borisov, D.
|
- Dmitrenko, O.
- Levchenko, O.V.
- Emelyanov, E.
|
|
| Abstract |
The high-resolution SES-2000 deep seismic profiles performed by R/V Akademik Ioffe (2010) recorded a calcareous contourite drift over the Florianopolis fracture zone ridge, South Atlantic, named the Ioffe Drift. Core AI-2436 retrieved from the drift summit recovered calcareous nannofossil–foraminiferal ooze contourites with small amounts of fine-grained terrigenous siliciclastic material. The calcareous ooze is intercalated with foraminiferal sand and more clayey ooze layers in the Upper Pleistocene section. According to planktonic foraminiferal and nannofossil biostratigraphy, the age of the uppermost section of the drift ranges from the Late Pliocene to the Late Pleistocene. It includes several stratigraphic hiatuses due to erosion, especially at the end of Pliocene–Early Pleistocene and in the intervals 1.51–0.81 and 0.44–0.27 Ma. The Ioffe Drift accumulated under the influence of the eastern branch of the Antarctic Bottom Water (AABW) outflow from the Vema Channel. Temporary intensification of the AABW flow, likely due to its increased production in the Weddell Sea, led to deep erosion ultimately resulting in long-term hiatuses and hence contributing to the enormously compressed Upper Pliocene–Middle Pleistocene section of the drift. |
IMIS is ontwikkeld en wordt gehost door het VLIZ.
