Januari 1597 overleed in het Behouden Huys op Nova Zembla een bemanningslid wiens identiteit nooit is vastgesteld. Nu, 425 jaar later, nu de permafrost begint te ontdooien, ontwaakt hij uit zijn ijsgraf, waarin hij door Willem Barentsz en zijn mannen is begraven. Hij die als anonymus op de scheepsrol stond, maar was ingescheept om als dichter een loflied te schrijven op de expeditie naar de Noordoostpassage, kan nu de Grote Dooi is gekomen alsnog zijn relaas doen. In zijn barokke stijl maakt Donald Niedekker van de legendarische overwintering een wonderwereld waarin fictie, geschiedenis, sprookjes en actualiteit vervlochten zijn tot een betoverend geheel. ‘Deze poëtische roman is een unicum in de Nederlandstalige literatuur. Niedekker geeft het woord aan een dichtende zeevaarder wiens geest na eeuwen ontsnapt uit de smeltende permafrost. Het levert een zinderende ode op aan de taal en de geschiedenis, die tegelijkertijd geraffineerd een licht werpt op de tijd waarin wij leven. |
